پاییز

میدانی من چقدر ذوق دارم برای پاییز؟

برای خنکای عصرهنگام و ایستادن کنار پنجره؟ برای باران و قدم زدن توی خیابان و روی برگ‌های خشک و نارنجی؟ برای بوی نارنگی؟ برای نشستن کنار آتش و چای نوشیدن و حرف زدن با یک آدم خوب؟!
تو می‌دانی من چقدر ذوق دارم برای پاییز؟ برای یک خیابان خیس و باران و موزیک و لب‌هایی که می‌خندد؟ برای دلی که به قدر ساعاتی اندوه یادش نیست؟!
تو می‌دانی من چقدر دلم لک زده برای اینکه باران ببارد و زیر باران خیس شوم و زیر باران با کسی حرف بزنم و زیر باران به آسمان نگاه کنم و زیر باران قدم بزنم؟!
تو نمی‌دانی من چقدر دلم تنگ شده برای صدای خش‌خش برگ‌ها و غرش ابرها و قارقار کلاغ‌ها؟
تو نمی‌دانی من چقدر ذوق دارم برای پاییز! نمی‌دانی...

سال های ابری

سالهای ابری...

کتاب خوان های حرفه ای خوب میدانند که جمعی از بهترین رمان نویسهای ایرانی کورد و کرمانشاهی هستند.

افغانی.یاقوتی. افغانی. لاری کرمانشاهی. ....و علی اشرف درویشیان

بیشتر کتابهای این نویسندگان گران سنگ ونازنین را خوانده ام و بیشتراوناروهم باخوانی کرده ام اما............هیچکدام مزه ی سالهای ابری را برایم نداشتن

رمانی واقع گرا و بشدت تلخ از روزگار مردم فلاکت زده کورد و درقیاس بزرگتر ایران.

اگر کرمانشاهی باشی بیشتر میتونی این مزه ی گس را حس کنی بخاطر تکیه کلامهای کوردی و محلی و....

غرقش می شوی

نام محلات قدیمی که خوشبختانه اکثراسامی اونارو هنوز مردم استفاده میکنن

تکیه کلامهای رایج رمان که با گوشت وپوست واستخوان حسش می کنی....

و اینهمه رنجی که قهرمان داستان تحمل میکندو باورش برای خواننده تقریبا غیرممکن است

و....تکرار وقایع....

جالب اینکه این بدبختی ها تقریبا همه اتفاق افتاده و جالبتر ازاون اینکه خاطرات زندگی خود نویسنده هست که بصورت رمان درآورده....

تونستین بخونید ضرر نمی کنید.خودم بار دومه میخونم...

صدای پای پاییز...

پاییز ای فصل برگ ریز

ای همچو مرگ

خوب و رهاننده وعزیز

گویم اگر دوست تر دارمت از بهار

باور نمی کنی؟؟؟

شفیعی کدکنی....

کوه پرابهت وزیبای پرآو کرمانشاه در انتظار پاییز...

بازگشت...

حدود 9ماهیه که برگشتیم....

واقعا عمرمون مثل برق وباد می گذره...

همه جای ایران زیباس ولی...غرب چیز دیگه س